Minitest: Lithophane, staand of plat printen?

Online circuleren adviezen dat je een platte lithophane 3D-print liggend moet printen. Maar de meeste adviseren om deze staand te printen. Wat is het verschil?

De theorie

Een lithophane is een foto in reliëf op een dun stuk doorschijnend materiaal. Deze is vrij eenvoudig te maken met een 3D-printer door een foto om te zetten in een (online)tool naar een printbare STL. De lithophane kan vervolgens geprint worden in een filament wat licht doorlaat maar niet te transparant is. Meestal wordt hier wit PLA voor gebruikt maar andere lichte kleuren kunnen ook.

De lithophane laat de donkere en lichte delen van de foto zien door meer of minder licht door te laten. De lithophane werkt dus alleen als je deze tegen het licht houdt of voor een lamp plaatst. De dikke delen worden zo donker en de dunne delen laten meer licht door.

Een lithophane kan liggend op het bed geprint worden of staand op de dunne kant.

Liggend printen

Voordelen:

  • De print is zeer stabiel en kan niet omvallen.
  • De minimale dikte van de lithophane is de minimale laagdikte van de printer. Dit is meestal ongeveer 0,1mm.

Nadelen:

  • Het aangezicht van de lithophane, dus de afbeelding, wordt nu opgebouwd uit lijnen ter grootte van de nozzle. Dit is meestal 0,4mm.
  • Het contrast van de lithophane wordt opgedeeld in stapjes van de minimale laagdikte. Van licht naar donker gaat dus in stapjes van bijvoorbeeld 0,1mm.
  • Eventuele krassen of onzuiverheden op het bed zijn zichtbaar in de lithophane.

Staand printen

Voordelen:

  • De lithophane kan het contrast veel geleidelijker weergeven omdat de nozzle heel vloeiende de vorm van de structuur kan volgen. Het verschil tussen licht naar donker gaat daarom niet in zichtbare stapjes.
  • Krassen of onzuiverheden van het bed zijn niet te zien in de print.
  • De afbeelding wordt opgebouwd uit lagen te grootte van de laagdikte.

Nadelen:

  • De print is vrij onstabiel dus het is noodzakelijk om een extra hulpmiddel te gebruiken zoals een raft (met een kleine ‘gap’) of een ruime brim.
  • De horizontale laagopbouw is vaak zichtbaar in de lithophane. Zeker in het geval van een slecht afgestelde flow, lage kwaliteit filament of een onstabiele extrusie.

De test

Een afbeelding is omgezet naar een lithophane STL op de site https://3dp.rocks/lithophane/.
Materiaal: Polymaker Polylite PLA wit
3D-printer: Raise3d Pro2
Laagdikte: 0,1mm
Shells/wanden: 5
Infill: 90%

Op de foto is het verschil duidelijk zichtbaar. De bovenste is rechtop geprint. Bij deze lithophane zie je vrij duidelijk de horizontale lijnen van de laagopbouw.

De tweede lithophane onderaan is liggend geprint. Hier is heel duidelijk te zien dat het verloop van donker naar licht in opvallende stappen gebeurd. Opvallend genoeg zijn de lijnen van de nozzle vrijwel niet te zien.

Conclusie

Over smaak valt niet te twisten maar bijna iedereen die ik beide prints heb laten zien vindt de staande print mooier. De horizontale lijnen worden als minder storen gezien dan de grove overgang van contrast. De liggende print wekt de indruk van een lagere resolutie.

Het is wel goed om op te merken dat een liggende lithophane in bepaalde gevallen wel een optie kan zijn. Bijvoorbeeld in het geval van een foto met weinig grijswaardes zoals een tekening of een logo. Deze afbeeldingen hebben maar een paar stappen nodig van licht naar donker en niet de geleidelijke overgang die de meeste foto’s hebben.

Geplaatst in Minitest, Tests.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.